Het beschrijven van de jongste geschiedenis (1990-2009) van ons Wapen.

Het vordert, langzaam!!

Het primaire doel van het initiatief van de VOV is om de ‘content’ te realiseren. De nieuwe visies, vredesoperaties, reorganisaties, grote projecten, enz. en hun samenhang. Secundair om fondsen te vinden voor publicatie. Gekozen is om min of meer aan te sluiten bij de periode waar “Van telegraaf tot satelliet” eindigt, doublures te vermijden, maar niet ten koste van de leesbaarheid. Veel tijd en energie is opgeslokt door het ontrafelen van en in chronologische volgorde zetten van alle reorganisaties waar de Verbindingsdienst bij betrokken was: de bataljons, de school, de ‘haagse’ staven, de logistiek. We zijn hard bezig geweest met het opzoeken en vinden van documenten , het stimuleren van spelers om over vredesoperaties of reorganisaties hun verhaal op te schrijven, te vertellen. Het is een dik pak geworden. Wij zijn erg dankbaar voor de moeite die de vertellers hebben genomen om hun (soms frustrerende) ervaringen op te rakelen.

“Time flies” In de afgelopen 20 jaar heeft de Verbindingsdienst revolutionaire ontwikkelingen doorgemaakt. Alle aspecten en alle geledingen werden door de omwentelingen geraakt. De “tijd vliegt”, documenten raken zoek en de spelers met hun verhalen en herinneringen verlaten de dienst. Daarom neemt de VOV het initiatief, om op toegankelijke manier deze transitie te beschrijven.

Opleiden en trainen is een van de kerntaken van elke eenheid. Hiermee wordt de basis gelegd voor toekomstig optreden. Voor de pelotons van 101 CISbat betekent dit naast het opleiden op het enkele systeem ook het zogenaamde ´Crossen`. Door de brede inzetopties van het personeel en materieel van 101 Cisbat moet elke soldaat naast zijn ´eigen´ systeem ook kunnen opereren met de andere systemen van het bataljon. Elke soldaat en korporaal van 101 Cisbat moet en kan assisteren bij het installeren van alle systemen van het bataljon en deze in bedrijf houden. Daarnaast is men natuurlijk ook nog specialist op een van de verbindingssystemen. Hiermee wordt een maximale flexibiliteit bij inzet gerealiseerd.

De A-Cie van 101 CISbat draait momenteel als eerste de zogenaamde LIP (Lage Intensiteits Periode). In deze periode leidt de compagnie steeds personeel van één peloton op tot niveau 3, inclusief de crosstraining op de andere systemen. Om de training van het personeel zo goed mogelijk in te kleden heeft de School Verbindingsdienst lokalen ter beschikking gesteld. Omdat deze overdag al in gebruik zijn voor de opleidingen van de school gebruikt de A cie de lokalen in de avonduren. Overdag oefent het personeel de praktijk, in de avonduren de theorie. Op deze manier wordt er maximaal rendement gehaald uit de tijd en de schaarse middelen.

Luitenant van het Reve van de Charlie Compagnie van 101 CISbat is op dit moment in Noorwegen om deel te nemen aan de Allied Officer Winter Warfare Course (AOWWC). Op regelmatige basis zal hij verslag doen van zijn ervaringen in de kou.

De AOWWC wordt in Noorwegen al heel wat jaren gegeven en wordt georganiseerd door het Center Of Excellence Cold Weather Operations dat hier gevestigd is. De cursus is er op toegespitst om leidinggevenden bekend te maken met het optreden in artische omstandigheden. De cursus is beschikbaar voor alle NATO pfp landen en  dit jaar zijn zeven verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd. Vanuit Nederland wordt er aan deelgenomen door acht officieren in opleiding van het Korps Mariniers en een officier van het wapen der verbindingsdienst.

De eerste dag heeft in het teken gestaan van de formele opening waarbij de commandant van de Norwegian Winter Warfare School deze heeft ingeleid. Naast het formeren van de sections waarin gewerkt wordt werden er ook al de eerste lessen gegeven over kleding, voeding en koudweerletsels. De dag werd informeel afgesloten in de Noorse officiersmess. De rest van de week werd ingevuld met het ophalen en bepakken van het Noorse PGU-pakket, het waxen en onderhoud van de persoonlijke ski’s en de eerste ski lessen. Veel deelnemers aan de cursus hebben nog nooit of bijna nooit op ski’s gestaan dus de eerste meters in de sneeuw op ski’s was vooral voor de Noorse instructeurs erg komisch.